Ik denk dat veel meer werkplek gerelateerde zaken… of tenant gerelateerde zaken, vooral wat wij zien… wat onder tenantbeheer valt, is heel erg community gedreven. Ik zie heel veel projecten, technische projecten… die gewoon op internet te vinden zijn… die werkplekstandardisaties aanbieden… die compliancemogelijkheden bieden… waarbij je eigenlijk simpel gezegd met een druk op de knop dat over kan nemen… en het in één keer implementeren bij jouw tenants. Dus de marktwaarde wat jij als MSP hebt om zo'n dienst neer te zetten… is vrij vaak veel meer van hetzelfde. Als je gaat kijken wat je als differentiator nodig hebt… om relevant te blijven voor jouw klant… kan je natuurlijk gaan concurreren op prijs… om steeds een lagere prijs neer te gaan zetten. Alleen daar zie ik dat de rek wel een klein beetje uit de markt is. Je kan het uiteindelijk ook gaan weggeven, maar dat is een vrij slecht commercieel model. Als je een onderscheid wil gaan maken, moet je ook gaan denken aan wat voor dienst kan ik dan gaan leveren? En waar wij naartoe aan het gaan zijn, om als een MSP een emote-platform te gaan neerzetten. Waarbij jij wordt geholpen als MSP om een dienst in de markt neer te zetten. En mijn focus daarbij is veel meer vanuit cybersecurity. Om het ook op de meest veilige werkplek neer te zetten. Waarbij je aan de ene kant heel erg kijkt traditioneel om de protectfase in te richten. Dus de tenant hardening, de werkplek hardening, de user management en application management hardening. maar dat je vervolgens ook gaat kijken en controleren of die functionaliteit ook daadwerkelijk goed werkt. Wat ik heel vaak zie gebeuren namelijk, is dat je een configuratie neerzet, die wordt gecheckt aan een baseline, bijvoorbeeld een sys-baseline, en op een gegeven moment, een aantal weken later, hebben ze dan een hack. Dan begint de vraag te stellen vanuit een partner gezien, hadden wij niet van tevoren kunnen weten dat jij al de configuratie misschien niet op een adequate manier hebt toegepast? Of heb jij te veel uitzonderingen gemaakt? En met name zit het issue naar mijn idee vaak in het maken van de uitzondering die niet gedocumenteerd zijn. Ik hoor heel vaak, je moet MFA bijvoorbeeld overal aanzetten. Dat is op zich een vrij makkelijk configuratie. Je gaat naar Enter ID, je gaat naar Conditional Access Policies. Je zegt MFA voor alles, klik op de knop en klaar. Alleen wat gebeurt er vervolgens vaak? Dan komt er iemand naar de IT-afdeling toe die zegt, op mijn telefoon kan ik mijn e-mail niet meer synchroniseren. En in plaats van de Outlook-applicatie gebruikt hij de native e-mail-app op iOS of Android. En dan wordt er een uitzondering gemaakt dat die persoon dus alsnog die app mag gebruiken. Want we gaan natuurlijk niet iemand opleiden of laten inzien welke risico's er aan mij zit. Maar die gaan we juist die uitzondering neer gaan zetten. En voor je het weet heb je allemaal dit soort kleine uitzonderingen binnen jouw tenant staan. En die uitzonderingen zitten uiteindelijk niet meer te beheren. Als je die uitzonderingen weer kan beheren en in controle krijgen… dan krijg je uiteindelijk ook veel meer een strategische keuze… om een talentmanagementoplossing te bouwen… samen met een cybersecurityoplossing naast elkaar. Het is ook heel erg logisch. Als jij een dienstverlening wilt bouwen wat alleen maar werkplekmanagement doet… dan doe je denk ik tegenwoordig ook oogkleppen op van alle incidenten… die we in de wereld voorbij zien komen. Bij grote, bij kleine organisaties… bij jouw organisatie en bij uiteindelijk de eindklant. Dat is een risicolevolle wereld waar we tegenwoordig in zitten… en ik denk juist dat je cybersecurity-proposities gaat neerzetten… en plussen bovenop jouw huidige, je noemt vaak werkplekdiensten… waar Identity Access Management ook invalt… dat je je daar nog heel erg kan onderscheiden… ten opzichte van de rest van de partners. Maar maak het dan wel aantoonbaar. Zet niet op je website… ik bouw de beste werkplek voor je en die is nog veilig ook… maar hoe toon je dat nou aan? En daar kan je je eindklanten nog steeds bij helpen. Laat ze aantoonbaar maken dat jij volgens de NIST 2 Compliancy Framework kan gaan werken. Want wat is dan jouw proces als MSP op het moment dat er een Security Breach is? Neem zo'n Club Partner ook mee. Dan ga je het niet alleen maar over technologie hebben, maar ook over een strategisch partnership. Zo vanuit supervisie hebben we er ook bewust voor gekozen om ook met onze partners op een strategisch niveau te gaan samenwerken. We noemen dat het grow-together-model. Dus wij bouwen oplossingen die eindklanten, onze partners dus, nodig hebben… om een dienstverlening neer te zetten die voor hun uniek in de markt is. Die ontwikkelpartners informeren wij over wat wij de komende periode gaan doen. Die challengen ons om te zeggen van… hé, maar heb je het wel eens vanuit die kant bekeken… of heb je het wel eens vanuit die andere kant bekeken? Waardoor we altijd op oplossingen komen die beter in de markt werken. Eigenlijk is dat min of meer waar het Agile werkmethodiek voor bedoeld is. Om niet als een watervalmethodiek in één keer alles te publiceren en hopelijk dat het relevant voor je klanten is. Natuurlijk een grow together mindset waarbij je kleine oplossingen hebt, heel snel in de markt zet. Leert van wat je eventueel beter kan doen, om dan strategischere keuzes te maken met de partners die nodig zijn om jouw dienstverlening te laten groeien en uiteindelijk om de cyberweerbaarheid, want daar doen we natuurlijk voor, cyberweerbaarheid bij jouw eindklant te gaan vergroten.
